ප්‍රේමානිශංසයේ ආනිශංස – නදීකා සෙනෙවිරත්න

✍

චන්ද්‍රරත්න බණ්ඩාරයන්ගෙ ‘ ප්‍රේමානිශංස’ පොත මේ වසරේ (2022) විශිෂ්ටතම නව කතාව ලෙස ස්වර්ණ පුස්තක සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබීම විය යුත්තක් නියමාකාරයෙන්ම සිදුවීමකි.

අඳුරු ඉරණමක් අනාගතය තීරණය නොකරයි. ඒ අතින් අප කරන්නේ ශක්තියක් ඔසවා ලෙළදීමයි

ටෙන්සිං ග්‍යට්සෝ
14 වන දළයි ලාමා තුමා
ඩෙස්මන්ඩ් ටුටූ
විශ්‍රාමලත් දකුණු අප්‍රිකානු අගරදගුරු

පොතේ ආරම්භය ඒ විදිහටයි.

ඒ කියමන කොයි තරම් ඇත්තක්ද කියලා හැඟෙන්නෙ නව කතාව කියවා අවසාන වූ පසුවයි. මේ පොත කියවීමම එක්තරා භාවනවකට සමවැදීමක් හා සමානයි. කතුවරයා භාෂාව කොයි තරම් සීරුවට හසුරවලා තියෙනවද කියනවානම් වචන මගහැරුනොත් රසය මගහැරෙතැයි ලෝබකමකින් පරිස්සමට කියැවූ පොතක්.

ඒ වගේම ඉතිහාසය හා පුරාවිද්‍යාවෙන් පටන්ගෙන ප්‍රේමය රාගය ඔස්සේ බැඳීම්වල ස්වභාවය හඳුනාගෙන ආධ්‍යාත්මය හොයා යන චාරිකා සටහනකට එකතුවෙන්න මේ පොත කියවන කෙනෙකුට තමන්ගේ ජීවිතයත් ගවේශනය කරගන්න පුළුවන්.

සයුරු මේ පොත් එන ප්‍රධාන චරිතයයි. ඔහු අරක්කු රේන්ද ව්‍යාරයෙන් නැගී සිටි පරම්පරාවක උදුමවාගත් මානයෙන් පීඩාවිඳින වගේම , තම උරුමයේ අඳුරු සවණැළි ජීවිතයේ වැදගත්ම සාධකයන්ට කරන බලපෑම් හමුවේ අසරණ වෙන තරුණයෙක්ද වෙනවා. හැම විටම ඒ නිසා තම පෙම්වතිය ඉදිරියේ පවා අඩියක් පසු පසට තබන ඔහුගේ ඇතුල් මනසේ ස්වභාවය මේ පොත ඔස්සේ කියන්නට කතුවරයා උත්සහ ගන්නවා. ඔහු මවට සිය පෙම්වතියට මෙන්නම ඔහුව සනසන කෙවින්ට සොෆීට පවා තමන් තුළට එන්නට ඉඩ දෙන ගෞරවය මත කතුවරයා වරද නිවරද අතර පාඨකයාව රඳවනවන්ට සමත් වෙනවා.

“ ගැහැණිය උපන්නේ මා වෙනුවෙනැයි සිතීම තරම් ක්ලේෂයක් තවත් නැතැයි සහන් මට කීවේ නිරූ ගැන නොව ඈ මට හමුවන්නත් බොහෝ කලකට පෙර ලෝක ධර්මතා ගැන පොදු සාකච්ජාවකදීය…..”

10 පිටුව

මේ නව කතාවේ සයුරු හා බැඳන ප්‍රධාන ගැහැණු චරිත තුනක් වෙයි. ඒ නිරූ, අම්මා සහ සොෆියා වේ.

මම නිසොල්මනේ අසා සිටියෙමි. ඈ මට ඉහළින්, මිනිස් දුවකට ඉහළින්, දෙව්දුවක් ලෙස දුටිමි. සුළඟක් නැතත් රන්වන් කෙහෙරැළි ඇගේ දෙකන්වල අඩක් වසාගෙන වලාකුළක් ලෙස පියාඹනු දුටිමි. ඉතියෝපියානු රූමතියක සේ උස් පාද හා දෙකලවා ස්ත්‍රී ලාලිත්‍යට වැඩිමනත් අගයක් ලබාදේ. මම රාධිකා කුමාරස්වාමි ලියූ ඇත්ත වෙනුවට එතෙක් තිබූ බොරුව විශ්වාස කරන්නේ නිරූ කෙරේ උපන් ප්‍රේමයට හා තෘෂ්ණාව නිසාය. මට නීරූ කෙරේ උපන් ලෝභය අභිබවා ඒ බොරුව විනිවිදිය නොහැකිය.

20 පිටුව

“මතක තියා ගන්න …හැම …read more

Source:: Lanka Target